Mąki bezglutenowe są popularnym urozmaiceniem diety i mają większą wartość odżywczą niż mąka pszenna. Wypieki z tych mąk wyróżniają się większą kruchością, ograniczoną pulchnością, smakiem i zapachem typowym dla zbóż, z których pochodzą. Jednocześnie ponieważ pochodzą ze zbóż wolnych od szkodliwych frakcji prolamin są w pełni bezpieczne dla osób stosujących z przyczyn medycznych dietę bezglutenową.

Tłuszcze obok białek i węglowodanów są jednym z podstawowych składników odżywczych. Stanowią niezbędne dla organizmu źródło energii, są nośnikami witamin w nich rozpuszczalnych: A, D, E, K oraz korzystnie wpływają na ich przyswajalność. Różnorodna funkcjonalność tłuszczów znajduje także zastosowanie w gastronomii oraz przemyśle spożywczym.

Camu camu, inaczej Myrciaria dubia – to roślina pochodząca z lasów deszczowych na obszarze Brazylii. Posiada lekko żółtawy miąższ oraz czerwoną do ciemnopurpurowej skórkę.

Fermentowanie żywności posiada długa tradycję, jest jedną z najstarszych biotechnologii wytwarzania produktów spożywczych o pożądanych właściwościach, takich jak wydłużony okres przydatności do spożycia oraz określone właściwości organoleptyczne10. Ludzie od najdawniejszych czasów wykorzystywali ten proces, aby w okresie nieurodzaju móc wykorzystać produkty żywnościowe. Starożytni Grecy, Egipcjanie, Rzymianie, a także Słowianie i narody Azji znali sposoby konserwowania roślin⁴.

Zgodnie z definicją oleje zimnotłoczone (ang. cold press) pozyskiwane są z roślin w wyniku procesów mechanicznych bez zastosowania wysokiej temperatury. W ostatnich latach oleje tłoczone na zimno cieszą się coraz większą popularnością wśród konsumentów i specjalistów żywienia. Czy oprócz niewątpliwych walorów smakowych oleje te wykazują właściwości prozdrowotne? W poniższej pracy przedstawiono charakterystykę wybranych olejów zimnotłoczonych.

Różeniec górski (Rhodiola rosea L.) – to najlepiej poznana i przebadana roślina zielna należąca do rodziny gruboszowatych Crassulaceae. Nazwa tej byliny nie jest przypadkowa, jej kłącza mają charakterystyczne żółto-różowe zabarwienie miąższu oraz różany zapach.

Wiele substancji bioaktywnych pochodzenia roślinnego doczekało się wpisania na listę leków. Wielkie nadzieje budzi ashwagandha¸ której przypisywano właściwości uspokajające, wyciszające czy pozwalające odzyskać siły witalne. Withania somnifera (witania ospała) jest rośliną obficie rosnącą na terenach Afryki, obszarów wokół Morza Śródziemnego oraz Indii. Posiada mięsiste korzenie, które są najczęściej wykorzystywanym surowcem ze względu na zawartość składników bioaktywnych, jednak do spożycia zdatne są wszystkie części rośliny¹.

Pierwsze wzmianki o malinach wykorzystywanych przez człowieka pochodzą z zapisków datowanych na 300 lat p.n.e. Już od starożytności maliny doceniane były nie tylko za walory smakowe, ale także właściwości lecznicze. Wcześnie zauważono, że spożywanie malin działa napotnie, przeciwgorączkowo, przeciwzapalnie oraz wpływa korzystnie na regulację pracy układu pokarmowego. Prawdopodobnie to starożytni Rzymianie rozpowszechnili używanie malin jako lekarstwa. Owoce początkowo były zbierane z dziko rosnących krzaków, w XV wieku pojawiły się w przyklasztornych ogrodach, a dopiero trzy wieki później maliny zaczęto uprawiać na szeroką skalę. Odmiana rośliny oraz warunki środowiskowe w największym stopniu wpływają na zawartość składników bioaktywnych¹.