Posłuchaj wersji audio artykułu
Dietetycy od lat pracują w szpitalach, poradniach podstawowej opieki zdrowotnej, placówkach edukacyjnych czy gabinetach prywatnych. W zakres ich działań wchodzi m.in., prowadzenie dietoterapii, ocena stanu odżywienia, aktywny udział w leczeniu żywieniowym, a także ogólne wsparcie pacjentów z chorobami przewlekłymi. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, iż pomimo tak szerokiego zakresu odpowiedzialności, zawód dietetyka w Polsce wciąż nie został kompleksowo uregulowany odrębną ustawą.
Projekt ustawy o zawodzie dietetyka i samorządzie zawodowym dietetyków ma uporządkować obecny stan rzeczy. Celem ustawy jest ochrona tytułu zawodowego, a także jego kwalifikacji, kompetencji czy zasad odpowiedzialności zawodowej. Ponadto wskazuje ona miejsce, które dietetyk zajmuje w systemie ochrony zdrowia. Regulacja ma więc znaczenie zarówno dla osób wykonujących zawód, jak i dla pacjentów, którzy powinni mieć pewność, że powierzają swoje zdrowie odpowiednio przygotowanemu specjaliście.
Regulacja zawodu dietetyka jest potrzebna przede wszystkim ze względu na bezpieczeństwo pacjentów. Obecnie osoba poszukująca wsparcia żywieniowego nie zawsze jest w stanie ocenić, czy trafia do absolwenta studiów dietetycznych mającego przygotowanie kliniczne, czy do osoby, której wiedza opiera się na krótkim szkoleniu lub informacjach zdobytych samodzielnie – również z nierzetelnych źródeł. Różnica ta nabiera szczególnego znaczenia, jeżeli taka osoba podejmuje się pracy z pacjentem cierpiącym na chorobę lub choroby przewlekłe, stosujących farmakoterapiąę czy też zagrożonych niedożywieniem.
Dietetycy od lat pracują w szpitalach, poradniach podstawowej opieki zdrowotnej, placówkach edukacyjnych czy gabinetach prywatnych. W zakres ich działań wchodzi m.in., prowadzenie dietoterapii, ocena stanu odżywienia, aktywny udział w leczeniu żywieniowym, a także ogólne wsparcie pacjentów z chorobami przewlekłymi. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, iż pomimo tak szerokiego zakresu odpowiedzialności, zawód dietetyka w Polsce wciąż nie został kompleksowo uregulowany odrębną ustawą.
Pełna treść artykułu, wraz z załącznikami do pobrania, dostępna jest dla prenumeratorów czasopisma, po zalogowaniu się.
Dietetyk kliniczny i psychodietetyk, absolwentka psychologii Uniwersytetu SWPS oraz dietetyki klinicznej Akademii Medycznej Nauk Stosowanych i Holistycznych. Wykładowca akademicki. Członek Polskiego Związku Zawodowego Dietetyków.
Niepłodność, PCOS, przedwczesne wygasanie czynności jajników czy menopauza to nie tylko wyzwania związane z układem rozrodczym. Zaburzenia hormonalne wpływają również na metabolizm, masę ciała, zdrowie kości i ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Dietetyk coraz częściej jest pierwszym specjalistą, który może dostrzec niepokojące objawy i skierować pacjentkę na odpowiednią diagnostykę.
Nadciśnienie tętnicze pozostaje jednym z najważniejszych modyfikowalnych czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, jednak jego dietetyczne uwarunkowania wykraczają daleko poza spożycie soli. Najnowsze badania wskazują, że istotną rolę odgrywają również jakość spożywanych węglowodanów, stężenie kwasu moczowego, insulinooporność oraz skład mikrobioty jelitowej, wpływając na regulację ciśnienia tętniczego różnymi mechanizmami. Lepsze zrozumienie tych zależności pozwala spojrzeć na dietoterapię nadciśnienia szerzej i precyzyjniej dopasować zalecenia do potrzeb pacjenta.
Intensywnie fioletowe latte, desery i wypieki z ube w krótkim czasie stały się jednym z najbardziej rozpoznawalnych trendów żywieniowych. Za ich charakterystyczną barwą kryje się jednak coś więcej niż estetyka – ube, czyli fioletowy pochrzyn (Dioscorea alata L.), jest źródłem antocyjanów i innych związków bioaktywnych, które budzą rosnące zainteresowanie naukowców.
