Choć miód od wieków uznawany jest za naturalny lek, jego rola w diecie osób z cukrzycą typu 2 budzi wiele wątpliwości. Najnowsze badania pokazują jednak, że ten słodki produkt może przynieść nie tylko przyjemność dla podniebienia, ale i korzyści zdrowotne – pod warunkiem, że spożywany jest z umiarem.
Nie wiadomo, kto i kiedy odkrył miód, ale jedno jest pewne – od tysięcy lat jest to produkt ceniony nie tylko za walory smakowe, ale i właściwości prozdrowotne. Kiedyś korzystano z nich zupełnie intuicyjnie i podawano miód w różnych formach, np. przy bólu gardła, kaszlu czy gorączce. Dziś można rekomendować ten produkt, bazując na tym, co pokazują badania naukowe. Ich wyniki wskazują na to, że miód może działać korzystnie nie tylko w leczeniu infekcji wirusowych czy problemach trawiennych. Zawarte w nim składniki sprawiają, że jest to produkt, który może być polecany także w profilaktyce i wspomaganiu leczenia cukrzycy typu 2 (chociażby ze względu na właściwości antyoksydacyjne czy poprawę elastyczności naczyń włosowatych). Co warto wiedzieć na ten temat, jaka jest rola miodu w leczeniu cukrzycy typu 2?
Miód jest to naturalnie słodka substancja produkowana przez pszczoły Apis mellifera z nektaru roślin, wydzielin owadów wysysających żywe części roślin lub wydzielin żywych części roślin. Składa się głównie z cukrów – w 77% są to węglowodany proste, a konkretnie glukoza i fruktoza. Pozostałą część stanowią:
Ich zawartość procentowa różni się w zależności od gatunku miodu. Jak wygląda szacunkowa zawartość poszczególnych składników na tle rafinowanego cukru? Miód kwiatowy czy spadziowy jest od niego nieco mniej kaloryczny, zawiera mniej węglowodanów prostych i oprócz cukrów dostarcza również np. niewielkich ilości witamin, składników mineralnych1. Jednak podobnie jak cukier rafinowany charakteryzuje się wysokim indeksem glikemicznym (IG), stąd pojawia się pytanie, czy jest odpowiedni dla osób chorych na cukrzycę typu 2? Szukając odpowiedzi, warto mieć na uwadze, że istnieją różne rodzaje miodu, a każdy z nich charakteryzuje się nieco innymi właściwościami. Ze względu na surowiec, z jakiego zbierany jest nektar, miody dzielą się na:
Miody spadziowe pozyskiwane są głównie z wydzielin żywych części roślin i wydalin owadów wysysających (Hemiptera). Z kolei nektarowe powstają z wyłącznie z nektaru roślin2.
Choć miód od wieków uznawany jest za naturalny lek, jego rola w diecie osób z cukrzycą typu 2 budzi wiele wątpliwości. Najnowsze badania pokazują jednak, że ten słodki produkt może przynieść nie tylko przyjemność dla podniebienia, ale i korzyści zdrowotne – pod warunkiem, że spożywany jest z umiarem.
Pełna treść artykułu, wraz z załącznikami do pobrania, dostępna jest dla prenumeratorów czasopisma, po zalogowaniu się.
Otyłość zaburza równowagę hormonalną u kobiet, prowadząc do nieregularnych cykli miesiączkowych i problemów z płodnością. Nadmiar tkanki tłuszczowej, zwłaszcza brzusznej, wpływa na funkcjonowanie osi podwzgórze–przysadka– jajniki. Wczesne rozpoznanie i kontrola otyłości są kluczowe dla ochrony zdrowia hormonalnego i rozrodczego.
Estrobolom, jako funkcjonalna część mikrobiomu jelitowego, odgrywa kluczową rolę w metabolizmie estrogenów i regulacji ich biodostępności. Jego zaburzenia mogą sprzyjać rozwojowi chorób estrogenozależnych, takich jak endometrioza, nowotwory hormonozależne czy zaburzenia płodności. Coraz więcej badań wskazuje, że modulacja mikrobioty jelitowej może stanowić obiecujący kierunek wsparcia terapii hormonalnych.
Opuntia dillenii to gatunek opuncji o wyjątkowo wysokiej zawartości betalain, polifenoli i bioaktywnego oleju z nasion. Coraz liczniejsze badania wskazują na jej silne działanie hipoglikemizujące, hipolipidemiczne i przeciwzapalne, istotne w dietoterapii zespołu metabolicznego, insulinooporności i MAFLD. W przeciwieństwie do opuncji figowej, forma dzika O. dillenii koncentruje metabolity wtórne o udokumentowanych mechanizmach molekularnych, czyniąc ją obiecującym surowcem nutraceutycznym nowej generacji.
