Olej rzepakowy od lat zajmuje ważne miejsce w zaleceniach żywieniowych ze względu na korzystny profil kwasów tłuszczowych i zawartość kwasu α-linolenowego. W artykule przedstawiono najnowsze dane dotyczące możliwej obecności glifosatu w oleju rzepakowym, uwzględniając jego właściwości fizykochemiczne oraz losy tego związku podczas przetwarzania nasion.

W nauce o żywieniu od dawna – zwłaszcza w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych oraz schorzeń o podłożu zapalnym – kładzie się nacisk na jakość i strukturę spożywanych tłuszczów. Choć oliwa z oliwek stanowi fundament uznawanej za wzorzec diety śródziemnomorskiej, to lokalny olej rzepakowy prezentuje profil lipidowy, który w kontekście podaży niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT) – zwłaszcza z rodziny omega-3 – okazuje się dla pacjentów znacznie korzystniejszym wyborem.

Olej rzepakowy to dobrze znany wszystkim olej roślinny zakwalifikowany już w 2006 roku przez Amerykańską Agencję ds. Żywności jako zdrowy olej. Bez wątpienia to jeden z najpopularniejszych tłuszczy na sklepowych półkach. W wielu badaniach naukowych udowodniono, iż jest bezpieczny do spożywania zarówno na surowo, jak i po obróbce termicznej. Od dawna olej rzepakowy porównywany był pod względem wartości odżywczych do oliwy z oliwek, którą uznaje się za najlepszy tłuszcz roślinny do stosowania jako dodatek do sałatek, ale czy na pewno tak jest?

Od kilku lat jednym z głównych problemów zdrowotnych dla całego świata, rzutującym na większość przypadków śmiertelnych, są choroby sercowo- -naczyniowe. Wieloletnie badania wykazały, iż jednym z najlepszych środków terapeutycznych oraz prewencyjnych jest zmiana stylu życia, a więc zdrowa dieta oraz aktywność fizyczna. W ostatnim czasie pojawiły się jednak doniesienia o zbawiennej roli również steroli roślinnych, a produkty w nie wzbogacone zaczęły zapełniać półki sklepowe. Jednak czy sterole słusznie są uznawane za tak wielkie dobro dla zdrowia płynące z roślin?

Tłuszcze są składnikami diety, które pojawiają się na naszych talerzach każdego dnia. Są zarówno komponentami produktów spożywczych, jak i produktami dodawanymi w celu wzbogacenia smaku gotowego dania czy też wykorzystywanymi surowcami w przygotowywaniu potraw podczas procesów obróbki. Jednym z najczęściej używanych olei roślinnych w polskich domach jest olej rzepakowy, wokół którego od dawna krążą mity. Według części jest to jeden z najlepszych źródeł tłuszczu, natomiast inni unikają go pełni obaw. Sprawdzamy, jak klasyfikuje się olej rzepakowy według najnowszej literatury.

Olej rzepakowy jest jednym z najczęściej wykorzystywanych tłuszczów wśród populacji polskiej. Dodatkowo jest to produkt masowo produkowany w naszym kraju. Od dawna zastanawiano się nad tym, czy jest on korzystniejszy, a może mniej korzystny dla zdrowia od popularyzowanych tłuszczów, tj. oliwa z oliwek czy olej z amarantusa? Wiadomo, iż nadaje się zarówno do spożycia na surowo, jak i do smażenia. Oczywiście dawne procesy produkcji wiązały się ze znacznym ograniczeniem zawartości komponentów w finalnym produkcie, jednak postęp technologiczny pozwala obecnie na otrzymywanie wysokiej jakości produktu z bardzo dobrym składem. Idealnie nadaje się jako dodatek do ciast, dzięki czemu są one bardziej puszyste i wilgotne. Jak jako element diety wpływa na zdrowie i przede wszystkim jak oddziałuje na pacjentów z otyłością?

Analizując dane statystyczne, łatwo można zauważyć, iż w ciągu ostatnich lat wzrasta świadomość społeczna na temat zdrowego stylu życia. Coraz większa liczba osób decyduje się ponadto na aktywność i rozpoczyna trenowanie różnorodnych dyscyplin sportowych. W środowisku zawodników niezwykle popularnym mitem żywieniowym jest fakt, iż dieta sportowca musi obfitować w produkty pochodzenia zwierzęcego, w tym przede wszystkim mięso. Z uwagi natomiast na dobro środowiska, poglądy czy też inne czynniki wiele osób decyduje się na dietę eliminującą mięso z własnej diety. Poznaj skutki takich restrykcji żywieniowych.

Kwas dokozaheksaenowy jest tłuszczem niezwykle istotnym dla człowieka na każdym etapie życia. Umożliwia zarówno prawidłowy rozwój płodu, funkcjonowanie i dalsze rozwijanie się, jak i długotrwałe utrzymanie funkcji poznawczych i profilaktykę niektórych chorób. Bez wątpienia warto zadbać o jego odpowiednią ilość w codziennej diecie i przekonać się o szczegółowym wpływie na ustrój.

Choroby sercowo-naczyniowe to jedna z głównych przyczyn zgonów ludzi na całym świecie. Schorzenia te dotykają coraz większą liczbę osób i niestety odsetek młodych chorych jest również rosnący. Zgodnie z szacunkami są one przyczyną jednego na trzy zgony w USA oraz jednego na cztery zgony w Europie. Właśnie z tego względu należy położyć szczególny nacisk na profilaktykę, nawet od najmłodszych lat i dbałość o to, by minimalizować ryzyko zwłaszcza u osób powyżej 40. roku życia, u których zaczynają objawiać się owe przypadłości bardzo często.

Na przełomie ostatnich lat odnotowano znaczące zmiany w stylu życia człowieka, które niosą za sobą niekorzystne konsekwencje zdrowotne. Schorzenia metaboliczne i inne choroby zależne od sposobu żywienia i braku aktywności fizycznej, zaczęły stanowić istotny odsetek przyczyn śmiertelności ludzi na świecie. Poza tym coraz częściej mamy do czynienia z różnego rodzaju przypadłościami, o których wcześniej nie mieliśmy pojęcia lub które stanowiły niewielki odsetek przypadków. Jedną z coraz częściej spotykanych chorób wśród kobiet jest endometrioza, której patofizjologia nie jest jeszcze dobrze poznana.