Choroba otyłościowa jest przewlekłą chorobą o złożonym podłożu, której konsekwencje wykraczają daleko poza nadmierne nagromadzenie tkanki tłuszczowej. Wraz ze zwiększaniem się jej ilości, szczególnie w obszarze trzewnym, zmienia się jej funkcjonowanie metaboliczne i hormonalne. Powiększające się adipocyty mogą być gorzej zaopatrywane w tlen, nasila się stres oksydacyjny, a do tkanki tłuszczowej napływają komórki układu odpornościowego. Towarzyszy temu zwiększone wytwarzanie mediatorów prozapalnych, które mogą podtrzymywać przewlekły stan zapalny o niewielkim nasileniu. Z czasem proces ten może sprzyjać rozwojowi insulinooporności, zaburzeń gospodarki lipidowej i powikłań sercowo-naczyniowych.

Właśnie dlatego w terapii żywieniowej choroby otyłościowej coraz większą uwagę zwraca się nie tylko na wartość energetyczną diety, ale również na jej jakość oraz obecność składników mogących wpływać na zaburzenia metaboliczne. Wśród nich ważne miejsce zajmują długołańcuchowe wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3, przede wszystkim kwas eikozapentaenowy (EPA) i dokozaheksaenowy (DHA). Ich znaczenie wiąże się m.in. z wpływem na gospodarkę lipidową i procesy zapalne. Szczególnie dobrze udokumentowane jest działanie obniżające stężenie triglicerydów, istotne również w kontekście ryzyka sercowo-naczyniowego.