Skala problemu jest znacząca. W badaniach klinicznych terapie te prowadzą do średniej redukcji masy ciała sięgającej około 20%, ale część utraconej masy stanowi masa beztłuszczowa. W analizach składu ciała około 25% redukcji masy przypadało na lean mass (LM). W badaniu z doustnym semaglutydem spożycie energii ad libitum spadło o 39,2 punktu procentowego względem placebo. W danych obserwacyjnych mniej niż 10% leczonych osiągało proponowane spożycie białka 1,2–2,0 g/kg/dobę, przy czym dane opierały się na deklarowanym spożyciu. W badaniu przekrojowym spożycie witaminy D i potasu było poniżej wartości zalecanych u 98,6% uczestników – nie oznacza to jednak biochemicznie potwierdzonego niedoboru.
Polskie Towarzystwo Dietetyki opracowało stanowisko naukowe dotyczące żywienia osób z otyłością leczonych agonistami receptora GLP-1 (np. semaglutyd) i podwójnymi agonistami GIP/GLP-1 (tirzepatyd). Dokument zawiera 21 stanowisk i ma jedno przesłanie: lek zmniejsza apetyt, ale nie dba o jakość tego, co pacjent je – to zadanie dietetyka.
dr n. med. i n. o zdr. Szymon Suwała
W czerwcu 2026 r. światło dzienne ujrzała aktualizacja zaleceń klinicznych dotyczących postępowania u chorych na otyłość. Nowe stanowisko jest dwukrotnie obszerniejsze od swojej poprzedniej edycji opublikowanej w 2024 roku, liczba rozdziałów wzrosła z 16 do 21, a zmiany nie mają charakteru wyłącznie redakcyjnego – dotyczą bowiem takich kwestii, jak sposób rozpoznawania choroby czy definiowania celów terapeutycznych. Poniższy artykuł ma za zadanie w telegraficznym skrócie streścić najważniejsze założenia najnowszych zaleceń oraz zestawić je z rekomendacjami z roku 2024, ze szczególnym uwzględnieniem elementów istotnych w codziennej praktyce klinicznej.
czytaj dalej
mgr Kinga Skoracka
We wrześniu 2026 roku opublikowano pierwsze polskie wytyczne dotyczące diagnostyki, leczenia i monitorowania celiakii u dorosłych. Dokument porządkuje najważniejsze zasady postępowania z pacjentem, uwzględniając m.in. aktualne europejskie standardy ESsCD oraz znaczenie kompleksowej opieki dietetycznej.
czytaj dalej
dr n. med. Karolina Karabin
Badania laboratoryjne są ważnym elementem diagnostyki chorób wątroby, jednak pojedynczy nieprawidłowy wynik nie zawsze świadczy o uszkodzeniu lub zaburzeniu funkcji tego narządu. Kluczowe znaczenie ma łączna interpretacja parametrów oraz określenie dominującego wzorca nieprawidłowości. Wyniki należy odnosić do obrazu klinicznego i wywiadu, aby właściwie ocenić ich znaczenie diagnostyczne.
czytaj dalej
