We wrześniu 2026 roku opublikowano pierwsze polskie wytyczne dotyczące diagnostyki, leczenia i monitorowania celiakii u dorosłych. Dokument porządkuje najważniejsze zasady postępowania z pacjentem, uwzględniając m.in. aktualne europejskie standardy ESsCD oraz znaczenie kompleksowej opieki dietetycznej.
W ostatnich latach coraz większą uwagę w patofizjologii depresji i lęku poświęca się osi mikrobiota–jelita–mózg, która stanowi istotny element komunikacji pomiędzy przewodem pokarmowym a ośrodkowym układem nerwowym. W tym kontekście polifenole zyskują status związków o potencjale modulującym skład mikrobioty, produkcję neuroaktywnych metabolitów oraz odpowiedź zapalną, co może przekładać się na funkcjonowanie psychiczne.
ROLA OSI MIKROBIOTA–JELITA–MÓZG W DEPRESJI I LĘKU
Ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i przewód pokarmowy pozostają w dwukierunkowej komunikacji, tworząc oś jelita–mózg. Wymiana sygnałów pomiędzy mikrobiotą jelitową, jelitami i mózgiem odbywa się za pośrednictwem złożonych mechanizmów obejmujących szlaki neuronalne (m.in. nerw błędny i enteryczny układ nerwowy – sieć neuronów znajdująca się w przewodzie pokarmowym, nazywana „drugim mózgiem”), immunologiczne (z udziałem cytokin) oraz endokrynne, wykorzystujące hormony, neuropeptydy i oś podwzgórze–przysadka–nadnercza.
Coraz więcej dowodów wskazuje, że w patogenezie depresji i zaburzeń lękowych istotną rolę odgrywa oś mikrobiota–jelita–mózg, łącząca funkcjonowanie przewodu pokarmowego z ośrodkowym układem nerwowym. Szczególne zainteresowanie budzą polifenole, które poprzez wpływ na skład mikrobioty, integralność bariery jelitowej oraz procesy zapalne mogą wspierać mechanizmy regulujące nastrój i odpowiedź na stres. Choć nie stanowią alternatywy dla leczenia, ich rola jako elementu wspomagającego interwencje żywieniowe w zaburzeniach psychicznych jest przedmiotem intensywnych badań.
