Zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD) oraz zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) należą do najczęstszych zaburzeń neurorozwojowych wieku dziecięcego. Z perspektywy dietetyka ich znaczenie wynika nie z potrzeby stosowania „specjalnej diety”, ale przede wszystkim z częstego współwystępowania trudności związanych z karmieniem i jedzeniem, wybiórczości pokarmowej, zaburzeń stanu odżywienia, niedoborów składników odżywczych, problemów żołądkowo-jelitowych oraz wpływu farmakoterapii na apetyt i wzrastanie. Postępowanie żywieniowe powinno być integralnym elementem kompleksowej opieki nad dzieckiem, a punktem wyjścia w pracy dietetyka powinien być rzeczywisty problem żywieniowy i kliniczny dziecka, a nie sama diagnoza neurorozwojowa.

Hiperglikemia w ciąży nie kończy się wraz z porodem – jej skutki mogą wpływać na zdrowie matki i dziecka przez całe życie. Coraz więcej badań pokazuje, że nawet łagodne zaburzenia gospodarki węglowodanowej w okresie prenatalnym programują metabolizm płodu, zwiększając ryzyko otyłości, cukrzycy typu 2 czy chorób sercowo- -naczyniowych w przyszłości. Cukrzyca ciążowa staje się więc nie tylko problemem położniczym, lecz także wyzwaniem zdrowia publicznego o wymiarze międzypokoleniowym.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) to jedno z najczęściej diagnozowanych zaburzeń neurorozwojowych u dzieci. Oprócz leczenia farmakologicznego, kluczową rolę w terapii odgrywa odpowiednia dieta, która nie tylko łagodzi objawy ADHD, ale także pomaga w zarządzaniu emocjami i impulsywnością.

Praca zmianowa zaburza naturalny rytm dobowy, co może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Coraz więcej dowodów wskazuje na związek między nieregularnym trybem życia a ryzykiem chorób metabolicznych. Kluczowe staje się dostosowanie strategii żywieniowej do godzin pracy i indywidualnego chronotypu.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) to zaburzenie, które nie kończy się wraz z okresem dziecięcym – dotyczy również dorosłych. ADHD wpływa nie tylko na koncentrację i impulsywność, ale również na codzienne nawyki żywieniowe. Problemy takie jak nieregularne posiłki, wybiórczość pokarmowa czy nadwrażliwość sensoryczna to tylko część wyzwań, które mogą wpływać na zdrowie fizyczne i psychiczne. Zrozumienie specyfiki żywienia w ADHD oraz wprowadzenie odpowiednich strategii dietetycznych to klucz do poprawy jakości życia osób z tym zaburzeniem.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) to jedno z najczęściej diagnozowanych zaburzeń neurorozwojowych u dzieci. Oprócz leczenia farmakologicznego, kluczową rolę w terapii odgrywa odpowiednia dieta, która nie tylko łagodzi objawy ADHD, ale także pomaga w zarządzaniu emocjami i impulsywnością.

Z początkiem września zostały opublikowane długo oczekiwane rekomendacje w zakresie postępowanie dietetycznego u osób z chorobą otyłościową. Współautorka zaleceń – dr Agnieszka Białek-Dratwa przedstawia ich syntezę oraz omówienie najważniejszych elementów rekomendacji.

W 2024 r. zostały wydane zaktualizowane zalecenia Polskiego Towarzystwa Dietetyki dotyczące leczenia dietetycznego otyłości u osób dorosłych. Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie najważniejszych rekomendacji zawartych w tych zaleceniach.

Krótki czas snu wiąże się ze zwiększonym spożyciem kalorii, węglowodanów, cukrów i tłuszczów nasyconych, co prowadzi do nadwagi i otyłości. Badania wskazują, że osoby z krótkim snem mają obniżony poziom leptyny i podwyższony poziom greliny, co zwiększa apetyt, zwłaszcza na słodkie produkty.

Aby zapobiec wadom cewy nerwowej, zaleca się osiągnięcie optymalnego poziomu kwasu foliowego w surowicy krwi jeszcze przed zajściem w ciążę, co może być szczególnie trudne w przypadku ciąż nieplanowanych. Zalecana dawka kwasu foliowego dla wszystkich kobiet w ciąży wynosi 0,4–0,8 mg dziennie.