O istotności kwasu DHA w przebiegu ciąży świadczy fizjologiczny fakt, że u kobiet zazwyczaj konwersja do DHA z innych kwasów jest o wiele wyższa niż u mężczyzn. A dokładniej, u mężczyzn zakres konwersji zwykle nie przekracza 1%, z kolei u kobiet wynosi nawet do 9%¹. Z drugiej strony nawet zdecydowanie wyższy stopień konwersji nie wyklucza potrzeby dodatkowego przyjmowania tego kwasu wraz z dietą i jej suplementacją. Poleganie tylko na wewnętrznej syntezie DHA w organizmie kobiety (tym bardziej ciężarnej) jest dosyć ryzykowne, ponieważ jak się okazuje, synteza ta nie jest stabilna i zależy od wielu różnych czynników, w tym obecności kwasów omega-3 i omega-6 w diecie, dostarczania składników mineralnych (cynk i żelazo), stanu gospodarki hormonalnej, a nawet wrażliwości tkanek na działanie insuliny¹˒². Życie płodowe jest szczególnie newralgicznym okresem, ponieważ właśnie wtedy dochodzi do gromadzenia się DHA w mózgu rozwijającego się dziecka. Finalnie DHA stanowi nawet 10% wszystkich tłuszczów obecnych w mózgu człowieka i tym samym jest głównym wielonienasyconym kwasem tłuszczowym tam występującym.
Kwas dokozaheksaenowy (DHA) to ważny składnik dla prawidłowego funkcjonowania organizmu ludzkiego. Należy do rodziny kwasów omega-3 i w gruncie rzeczy jest syntetyzowany w organizmie człowieka z kwasu α-linolenowego, ale często w ilości niewystarczającej do pełnienia wszystkich istotnych funkcji fizjologicznych. Z tego powodu tak ważne jest dostarczenie go ze zwyczajową dietą lub poprzez jej suplementację. DHA uczestniczy w rozwoju funkcji wzrokowych, sensorycznych i poznawczych. W związku z powyższym w ogólnoświatowych rekomendacjach podkreśla się potrzebę przyjmowania tego kwasu zarówno przez kobiety w ciąży, jak i małe dzieci.
dr n. med. i n. o zdr. Szymon Suwała
W czerwcu 2026 r. światło dzienne ujrzała aktualizacja zaleceń klinicznych dotyczących postępowania u chorych na otyłość. Nowe stanowisko jest dwukrotnie obszerniejsze od swojej poprzedniej edycji opublikowanej w 2024 roku, liczba rozdziałów wzrosła z 16 do 21, a zmiany nie mają charakteru wyłącznie redakcyjnego – dotyczą bowiem takich kwestii, jak sposób rozpoznawania choroby czy definiowania celów terapeutycznych. Poniższy artykuł ma za zadanie w telegraficznym skrócie streścić najważniejsze założenia najnowszych zaleceń oraz zestawić je z rekomendacjami z roku 2024, ze szczególnym uwzględnieniem elementów istotnych w codziennej praktyce klinicznej.
czytaj dalej
dr n. med. i n. o zdr. Małgorzata Słoma-Krześlak
Polskie Towarzystwo Dietetyki opracowało stanowisko naukowe dotyczące żywienia osób z otyłością leczonych agonistami receptora GLP-1 (np. semaglutyd) i podwójnymi agonistami GIP/GLP-1 (tirzepatyd). Dokument zawiera 21 stanowisk i ma jedno przesłanie: lek zmniejsza apetyt, ale nie dba o jakość tego, co pacjent je – to zadanie dietetyka.
czytaj dalej
mgr Kinga Skoracka
We wrześniu 2026 roku opublikowano pierwsze polskie wytyczne dotyczące diagnostyki, leczenia i monitorowania celiakii u dorosłych. Dokument porządkuje najważniejsze zasady postępowania z pacjentem, uwzględniając m.in. aktualne europejskie standardy ESsCD oraz znaczenie kompleksowej opieki dietetycznej.
czytaj dalej
